Matra Bagheera
Śmiała wizja innowacji lat 1970. – aerodynamiczna konstrukcja, trzy przednie siedzenia i prawdziwie charakterny charakter samochodu.
Informacje o Matra Bagheera
Wprowadzenie
Nic w Bagheerze nie było zwyczajne. Nawet koncepcja samochodu była inna. Nie można było łatwo umieścić Bagheery w konkretnej kategorii. Jednak najczęściej klasyfikowano ją jako samochód sportowy.
Unikalna konstrukcja i wydajność
W porównaniu do standardów samochodów sportowych z lat 1970. Matra Bagheera była czymś więcej niż przeciętnym samochodem sportowym. Jej współczynnik oporu wynosił 0.33 CX, znacznie mniej niż typowe 0.44 CX z tamtej epoki. Siedzenia trzyosobowe były unikatowe na skalę światową.
Bagheera miała również doskonałe prowadzenie dzięki poprzecznemu układowi silnika umieszczonemu centralnie i różnym technologiom sportów motorowych opracowanym przez Matra Sports. Ponadto przestrzeń bagażowa była bardzo duża jak na samochód sportowy.
Doświadczenie Bagheery
W jednej z broszur Bagheery z dumą napisano:
„Odkryj ten samochód. Przetestuj go sam. I przeżyj to spotkanie jako wielką niespodziankę”.
Problemy z rdzą
Pomimo wielu pozytywnych aspektów, jedną z głównych wad była podatność na rdzę. Efekty rdzy były często dobrze ukryte pod poliestrowym nadwoziem, co utrudniało wczesne wykrycie uszkodzeń.
Modele i edycje specjalne
Gama Bagheera obejmowała model standardowy (od 1973 r.) i szybszą wersję S (od 1976 r.). W 1977 r. Bagheera została zaktualizowana zarówno wizualnie, jak i mechanicznie, kontynuując jako Bagheera Type 2.
Były też specjalne edycje, takie jak Courrèges (od 1974 r.), nazwane na cześć francuskiego projektanta mody, który zaprojektował tę wersję. Później Courrèges zastąpiła Bagheera X. Inną unikalną wersją była Bagheera Jubilee.
Koniec produkcji
Ostatnia seria Bagheeras nosiła markę Talbot Matra. W 1980 r. ostatnia Bagheera zjechała z linii produkcyjnej w Romorantin, zamykając niezwykły rozdział w historii motoryzacji.
Projekt Matra Bagheera
Wnętrze
Projekt M 550, następca Matra Sports M530, opierał się na konkretnych zasadach: silnik umieszczony centralnie, nadwozie z włókna szklanego (plastiku) i siedzenia dla więcej niż dwóch osób. Projektowanie i rozwój rozpoczęto w 1970 r. Ta Matra została nazwana Bagheera, na cześć słynnej pantery z powieści Rudyarda Kiplinga Księga dżungli.
Podstawy Techniczne
Model M 550 został zbudowany przy użyciu kilku komponentów z Simca 1100, w tym silnika, skrzyni biegów i przedniego zawieszenia. Dlatego nazwa produkcyjna stała się Matra Simca Bagheera.
Rozpoznawanie projektu
Niepowtarzalny design i nadwozie szybko przyciągnęły uwagę. W 1973 r. magazyn techniczny i projektowy Styl Auto, Architettura della Carrozzeria przyznało nagrodę „Style Auto” Simca Matra Bagheera. Jury składało się z wiodących na świecie ekspertów w dziedzinie projektowania samochodów i produkcji nadwozi.
Znaczenie nagrody
Nagrodę przyznano za osiągnięcie najlepszego kompromisu pomiędzy różnymi kryteriami branymi pod uwagę przy projektowaniu nowego nadwozia samochodu, podkreślając sukces Bagheery w zakresie zrównoważenia formy, funkcjonalności i innowacji.
Matra Bagheera Zewnętrzna
Standardowa Bagheera
Standardowa Bagheera została zaprezentowana podczas wyścigu Le Mans w 1973 r., gdzie kilka żółtych Bagheer wykonało okrążenia przed startem. Matra wygrała później Le Mans po raz drugi z rzędu w tym samym roku. Nadwozie z poliestru wzmocnionego włóknem szklanym miało wysuwane reflektory obsługiwane przez podciśnienie silnika, co było zaawansowane jak na tamte czasy.
Bagheera S i Typ 2
Wersja S była znana z matowoczarnych wykończeń i znaczka „S” na nosie. W 1977 roku Bagheera została zmodernizowana do Type 2, z przeprojektowanymi przednimi i tylnymi zderzakami, które sprawiły, że samochód był nieco dłuższy. Zyskał również tylne światła z Simca 1307/1308 i wydłużone tylne boczne szyby, co poprawiło widoczność do tyłu.
Bagheera Courrèges
Courrèges był pierwszym „samochodem designerskim” w Europie, zaprojektowanym przez projektanta mody André Courrègesa. Miał satynowo-biały lakier, chromowane wykończenia i specjalny zestaw bagażowy. Wyprodukowano tylko 480 egzemplarzy.
Bagheera X i Jubileusz
Bagheera X była dostępna w czterech metalicznych kolorach z charakterystycznymi pasami z lat 70., przyciemnianymi szybami i tylnymi wycieraczkami. Jubilee miała szyberdach i inne udoskonalenia.
Talbot Bagheera
Ostatnie Bagheery nosiły emblemat Talbot Matra, były dostępne w jednolitym lub dwukolorowym malowaniu i miały proste, a nie zakrzywione klamki.
Wnętrze Matra Bagheera
Ogólne różnice
Istniało wiele różnic między wnętrzami modeli Bagheera, z godnym uwagi wyjątkiem trzech siedzeń w rzędzie. Pierwsze Bagheery nie miały elektrycznych szyb, a kolorystyka wnętrza była typowa dla lat 1970. Późniejsze modele miały elektryczne szyby i welurową tapicerkę w różnych kolorach.
Bagheera Courrèges
Wersja Courrèges charakteryzowała się białą (typ 1) i jasnobrązową (typ 2) tapicerką ze skóry/skaju, białymi pasami bezpieczeństwa, a kieszenie w drzwiach były wyjmowane i mogły służyć jako małe torby.
Kierownica i deska rozdzielcza
Kierownica i deska rozdzielcza ewoluowały na przestrzeni lat, ale zaokrąglony spód kierownicy pozostał w każdym modelu. Z czasem deska rozdzielcza Bagheery coraz bardziej przypominała ostateczny projekt deski rozdzielczej Mureny.
Matra Bagheera Obsługa i komfort
zawieszenie
Prowadzenie i komfort były wyróżniającymi cechami Bagheery. Zostało to częściowo osiągnięte dzięki niezależnemu zawieszeniu na wszystkich kołach. Przednie zawieszenie zostało zapożyczone z Simca 1100 TI, podczas gdy tylne zawieszenie zostało zaprojektowane przez samą Matra.
Rozkład masy
Oprócz zawieszenia, na znakomite właściwości jezdne samochodu wpłynęło również rozłożenie masy na przód i tył w stosunku 58% i 42%.
Układ hamulcowy
Mimo że Bagheera nie była wyścigową bestią pod względem mocy silnika, została wyposażona w dzielony układ hamulcowy, hamulce ze wspomaganiem i cztery hamulce tarczowe — po jednym na każdym kole — zapewniające niezawodną skuteczność hamowania.